Untitled

Юу ч мэдэрсэнгүй... хайртай гэж итгэж найдаж, зовж шаналж явсан нь саяхан гэтэл зөрөөд өнгөрхийн цагт юу ч мэдэрсэнгүй, Зүрх минь булгилсангүй, араас нь гүйж очоод тэвэрхийг ч үл хүслээ... Явуулсан нь ч дээр.. Надад хайртай бүхэн орчлонгоос халидаг нь үнэн... Надтай дахиж бүү таар бүсгүй минь ....Би чулуу... Өөрийхөө бодь биеээс хайж ухаад хүний гэхээр ганц ч эмоц сэтгэл хөдлөлийг гаргаж ирж мэдэрч чадсангүй... Хүн биш болсоноо мэддэг ч итгэхийг хүсдэггүй байлаа, одоо бол нотлогдсон.. Баримттай. Эвлэрхээс яахав. Зүрхээ хайгаад олсонгүй... Хэн нэгний төлөө шаналахсан, Хэний ч төлөө хамаагүй уйлахсан... Хэн бугай нь ч хамаагүй намайг зүрхээ зүстэл тамлан зовоогоосой... Магадгүй би мэдрэх ч юм билүү... Гэхдээ мэдрэхгүй. Ядахнаа амьдарч байгаагаа мэдрэхсэн...

Am always afraid of something... Something that i have become already ( Би үргэлж л айдаг байсан, Эцэстээ тэр айдас нь би өөрөө болж хувирснаал ойлголоо )